Ktoś miłowany tu przyjdzie- dobre obejmą nas ręce
I będą nasze uśmiechy srebrnym błękitem dziecięce.
Ktoś miłowany nam powie: Tęsknotą Waszą zakwitnę,
Ponad srebrnymi łodziami ujrzycie żagle błękitne.
Jakże daleko- daleko fala nas życia poniosła.
Wszystko się ku nam przybliży : żagle i łodzie, i wiosła.
Wszystko się ku nam przybliży i w zachwyceniu ukaże:
Dawno zgubione radością , imiona nasze i twarze.
Gwiazdy melodię zaszumią, struny się dźwiękiem rozprzędą,
Będziemy sami dźwiękami i tą błękitną kolędą.
(Jan Pietrzycki)
czyż nie piękne to słowa?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz