jesteś bezradności wiatrem przy sterze
nieustannie umykającym od siebie;
jesteś cichą prawdą słów na papierze
atramentem cierpienia- łzą w niebie.
jesteś piaskiem serca pustyni czułości
nieskalanym szczerej obecności śladami;
jesteś smutkiem wyznawanym w złości
gniewem rozpaczy myśli tłumionym latami.
jesteś kwiatem pełnym nektaru wzajemności
poza zasięgiem skrzydeł wabionych motyli;
jesteś martwą nadzieją okłamywanej samotności
goryczą pragnień- trującym złudzeniem chwili.
jesteś słoną kroplą spływającą po życiu
palącym piętnem bólu potępionych;
drogą krzyżową miłości- męką serca w ukryciu
klątwą niespania i dni myślami udręczonych...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz